ผมเป็นคนชอบอ่านหนังสือจำพวกการพัฒนาตัวเอง และก็ชอบจดข้อความสำคัญๆไว้ บางช่วงชีวิตก็มีโอกาสได้หยิบข้อความเหล่านั้นออกมาเปิดอ่าน เพื่อให้กำลังใจกับตัวเอง ชำระล้างจิตใจ อันเป็นอิทธิพลด้านลบที่บ่มเพาะมาจากปัญหาที่ผมต้องเจออยู่ทุกๆวัน วันนี้มี
ช่วงนี้อะไรยิ่งเก่ายิ่งดึงดูด สองภาพนี้มาจากแถวๆจังหวัดลพบุรี ภาพที่ลงพื้นหลังคือโรงหนังเก่าชื่อว่า ‘มาลัยรามา’ ซึ่งตอนนี้ร้างไปละ อยู่ใกล้กับปรางค์สามยอด ที่มีลิงเยอะน่ะละ ทรงอาคารก็ยังคงให้เห็นเค้าโครงที่สวยอยู่ ตอนแรกแม่สั่งมาว่าห้ามวาดตรงนี
อากาศหนาวเย็นมาก ได้เห็นแสงเหนือสมใจ 3 วัน วันแรกที่เห็นเป็นคืนที่ 4 ดีใจกันมาก นึกว่าจะไม่ได้เจอแล้ว พกสมุดไป sketch แต่ไม่มีเวลา ตื่นเช้ามืดตี 3-4 เกือบทุกวันเพื่อล่าแสงเหนือ กลับมาบ้านจึงค่อยทยอยลงรูป
จำได้ว่าวันนั้นฝนตกปรอยๆ ไปหลบมุมตรงป้ายรถเมล์ริมถนน และมุมด้านหน้านี้เองช่วยยืนยันว่า ต้องนั่งตรงนี้แหละ ป้ายรถเมล์นี่แหละ ต้องวาดแล้ว เวลาจมลงไปในภาพวาด ในหัวมันจะคิดเรื่องราวต่างๆมากมาย แถวนี้เคยมากับใคร เราคุยกันเรื่องอะไรบ้าง ตอนนั้นเดินมาริมถนนแถบนู้น
นี่เป็นโอกาสครั้งที่สอง ที่ได้เอาฝากสเก็ตดอกไม้มาฝากชมกันครับ คราวนี้สเก็ตและลงสีภาพ “ดอกนางแย้ม” นางแย้มเป็นหนึ่งดอกไม้ที่ปรากฎชื่อในวรรณคดีไทย ชื่อไท้ไทยนะครับแต่หน้าตาคล้ายกุหลาบผสมมะลิซ้อน แถมเวลาออกดอกบานสะพรั่งก็ดูเป็นช่อที่มีช่างดอกไม้จัดไว้ยังไงอย่างนั